Komentarze do: Dlaczego Nie Realizujesz Swojego Życiowego Celu | Mniejsze Wyzwania Na Drodze Do Życia Swoim Życiem

Autor: Ola

Ola — Wed, 09 Sep 2020 13:21:35 +0000

Dzięki serdeczne.Jak zawsze świetny materiał:)

Autor: Jola

Jola — Fri, 04 Sep 2020 07:45:47 +0000

Myślę, że przeszkodą przed odkryciem życiowego celu jest, paradoksalnie, zadowolenie z życia, a może raczej – brak cierpienia, brak autorefleksji, że czegoś nam brakuje. Zdecydowana większość z nas, żyje jak żyje, i nie zastanawia się, czy to ich życie, czy realizują swój życiowy cel. A może nawet zapytają – po co mi jakiś życiowy cel? Wychowałam dzieci, miałam niezłą pracę, opiekuję się wnukami, to wszystko składa się na mój życiowy cel, czego mam jeszcze szukać. Może nie jest idealnie, ale nie jest też źle. Wyrażenie „życiowy cel” ma taki ciężar gatunkowy, że większość zapytanych o niego zaniemówi, część powoli zacznie coś kombinować, część puknie się w czoło i uzna takie pytanie za pozbawione sensu. Bo przecież można realizować swój życiowy cel… bezwiednie, można to robić i tak tego nie nazywać. Co jest „życiowym celem” matki opiekującej się niepełnosprawnym dzieckiem, rezygnującej z pracy, a często z życia prywatnego, poświęcając się tej opiece? Jeśli życiowy cel jest darem to trzeba przyznać, że ten dar jest specyficzny. Czy życiowy cel mamy ograniczyć wyłącznie do tego, co lubimy robić? Czy jest to również to, co musimy robić, ale robimy to … z miłości. Wiem, wiem, że matka opiekująca się niepełnosprawnym dzieckiem, może na przykład malować obrazy i mieć w ten sposób jakąś swoją odskocznię od codzienności, ale czy można by to malowanie nazwać „życiowym celem”? Nie sądzę. Myślę, że pytanie o cel życia zadają sobie ludzie, którzy cierpią, czują się nieszczęśliwi. Nie zawsze źródłem tego cierpienia jest brak celu, często źródło cierpienia jest tak głęboko ukryte, że szukanie (odkrywanie) życiowego celu może być jedynie takim ….bandażowaniem protezy nogi (?) ale może też stać się impulsem do poszukiwania … głębiej, czyli terapii. W każdym razie lepiej taki cel odkryć albo odkryć, że już się go realizuje, tylko tak się tego nie nazywa Pozdrawiam serdecznie. Jola.

Autor: Dominika

Dominika — Thu, 03 Sep 2020 12:42:18 +0000

Ja się zastanawiam jak zmienić u siebie to, że stale wyznaczam sobie cele i zadania do realizowania. Stawiam sobie oczekiwania. W wiekszości je realizuję, ale zabiera mi to mnóstwo czasu, energii i „zmierzania się z tą gorą”. Tzn czasami mam taką energię, że dużo robię i skutecznie a potem siad i stagnacja.
Do tego jak tylko nie spełnię swoich oczekiwań i warunków dzięki którym mogłabym być z siebie zadowolona to jestem na siebie zła, źle do siebie o sobie myślę i wtedy mam super możliwość by znów czuć się źle. Mam wrażenie, że nigdy nie nauczę się bezwarunkowo kochać i akceptować siebie bo po: 1) nie umiem, 2) boję się, 3) nie wiem jak to zrobić, 4) nie wiem czy poradziłabym sobie z takim stanem czy bym go przeżyła. Bo przecież trzeba się starać, wysilać ciężko pracować żeby zasługiwać na wewnętrzny spokój, akceptację siebie. Ciagle stawiam sobie warunki, których nie jestem w jakimś stopniu spełnić przez co odrzucam siebie i mogę daleć być smutna, niezadowolona. Jak to błędne koło rozwalić?

Autor: Maniek

Maniek — Wed, 02 Sep 2020 14:48:18 +0000

Dzień dobry,
Czy zrobi Pani odcinek dotyczący zdrad? W małżeństwie.
Czy warto się rozejść, czy lepiej przeczekać?

Autor: Monika

Monika — Wed, 02 Sep 2020 09:34:42 +0000

Fantastyczny przekaz. Odkrywanie swojego życiowego celu a następnie dążenie do realizacji to również w moim przypadku proces. Brak wsparcia i zrozumienia przez bliskich do tej pory pojmowałam jako przeszkodę, podcinanie skrzydeł. Jednakże dojrzałam do momentu, kiedy ja stałam się dla siebie najważniejsza. Tylko wybierając ten kierunek, będę mogła wnieść coś dla świata. Pozdrawiam serdecznie 🙂

Autor: Łukasz

Łukasz — Tue, 01 Sep 2020 15:18:58 +0000

Jak przestać być Dabblerem?

Autor: Ewa

Ewa — Tue, 01 Sep 2020 10:53:36 +0000

Dzień dobry.

Pani Magdo jestem pod wrażeniem Pani osoby i wiedzy. Pani wykłądy są świetne,pomocne i fachowe. jest Pani dla mnie wzorem i nadzieją,że mi też sie uda. Gratuluję i życzę powodzenia.

Autor: Chlebik

Chlebik — Tue, 01 Sep 2020 10:26:44 +0000

Trzeba jednakże odróżnić ciężką pracę jako wyróżnić 'aksjologiczny’ dla naszych działań, a jej wartość (czy też nawet wymóg) dla coraz pełniejszego realizacji celu. Podam prosty przykład – weźmy tak prostą czynność jak bieganie. Ktoś w pierwszym rozumieniu będzie chodził biegać źle ubrany (za ciepło), z totalnie pustym żołądkiem i będzie narzucał sobie zbyt duże tempo. Wszystko po to by 'ciężką pracą’ nadać wartość całemu procesowi. I to jest złe i niewskazane. Jednakże dla kogoś kto biega już długi okres czasu i realizuje się w przesuwaniu granic własnej wytrzymałości – ciężka praca (i to naprawdę czasem wręcz katorżnicza) jest niezbędna dla realizacji.

Autor: Marta z Selfmastery

Marta z Selfmastery — Tue, 01 Sep 2020 09:18:18 +0000

Bardzo to mądre.Ja się szybko nudzę.Ja szukam nowych wyzwań .Niedojrzała emocjonalnie osoba.Mnostwo chaosu wewnętrznego.Mnostwo nipoukladanych spraw.