To mój pierwszy komentarz pod Twoim filmem. Może będzie mało składny, ale ja lubię pisać i robię to.
I po obejrzeniu tego filmu zrozumiałem efekt jaki towarzyszy mojemu pisaniu. Jest to opróżnienie głowy z natłoku emocji, myśli, odczuć (przynajmniej ja tak to czuję)

W sumie to mam takie przemyślenie, W zasadzie taką poradę, może lajfhak. Skoro ludzie są przekonani, że kreatywność jest zarezerwowana dla artystów, to co to szkodzi nazwać siebie artystą.
Artyści są różni, jedni lepsi inni gorsi a jeszcze inni totalnie beznadziejni. Wszystko zależy od perspektywy odbiorcy. Bo dla jednego człowieka artysta totalnie beznadziejny będzie geniuszem dla kogoś innego. To skrajne przypadki i oczywiście istnieje nieskończenie wiele stopni pośrednich.

A jak już ktoś nazwie się artystą no to powinien zacząć Tworzyć, ponieważ tak robią artyści. Wystarczy odrobina odwagi i naklejenie na siebie innej etykiety.
Może to być etykieta zupełnie niewidoczna dla innych. To wersja dla nieśmiałych. Nazywam siebie artystą i tworzę, kreuję, rozwijam siebie i swoją kreatywność. Trening czyni mistrza 🙂

I co z tego, że jedynym odbiorcą tej twórczości będzie sam artysta. Może kiedyś, kiedy uzna, że to co stworzył jest na tyle fajne, że można by się tym podzielić z innymi. A jak nie, to też się nic nie stanie bo przecież ważny jest sam akt tworzenia. To on daje wolność i radość.

Moim zdaniem jest jeszcze inna droga do rozwijania kreatywności. A mianowicie poprzez rzemiosło. Bo granica, jeśli w ogóle taka istnieje, między dobrym rzemieślnikiem a artystą jest bardzo płynna. I oczywiście zależy od odbiorcy, bo dla jednego coś będzie dobrym użytecznym produktem a dla innego może to być dziełem sztuki. I tylko sam autor będzie wiedział co miał na myśli. A czasem może nawet i on nie będzie miał pojęcia co przez niego przemawiało.

Pozwoliłem sobie na odrobinę kreatywności w Twoim kawałku internetu 🙂

Jeszcze raz dziękuję za Twoją Twórczość. Jest dla mnie bardzo cenna 🙂

Pozdrawiam i życzę miłego dnia 🙂