Wspaniały, mądry, głęboko przemyślany tekst. Jeden z moich ulubionych. Jeden z mocniejszych dla mnie. Bardzo dziękuję, że dzielisz się tym ze mną, z nami. Chłonę Twoje przekazy i staram się filtrować przez nie swoje podejście do życia i świata. Wielkie, serdeczne podziękowania! :*

dziękuję bardzo za przesłanie tego wykładu. Ja ostatnio też widzę w moim życiu wiele paradoksów. Mam kiepskie relacje
z matką a brak jakichkolwiek z bratem. Mimo że bardzo się starałam, teraz już nie mam chęci do dalszego starania się. Na szczęście
z moimi synami jest inaczej ale boję się aby tez tak nie było. Jestem na emeryturze, jednak dalej coś robię. To mi pomaga nie myśleć
o samotności. Dwa dni temu spotkałam na ulicy kolegę mojego syna. Wyglądał na bezdomnego biednego człowieka, jest uzależniony.
Moje problemy w tym momencie wydały mi się malutkie. Bardzo mu współczuję i chciałabym aby wyszedł z tego. Widzę teraz wiele nieszczęść
wokół mnie, cierpienie a ja rozczulam się nad sobą. To tyle na ta chwilę. Serdecznie pozdrawiam Grażyna