Komentarze do: Twój Obraz Samego Siebie

Autor: Ania

Ania — Fri, 27 Aug 2021 21:30:10 +0000

Dziękuję!!

Autor: Aneta

Aneta — Sun, 10 May 2020 17:00:33 +0000

Hej. Nie mogę chyba tego ogarnąć. Właśnie jestem w trakcie odchudzania. Jak mam myśleć o sobie, że nie jestem otyła skoro jestem. Gdybym nie była to bym się nie odchudzała. Skąd wiadomo że moja interpretacja faktu nie jest faktem tylko interpretacja. Skoro będę myśleć o sobie ze jestem szczupła a wszyscy wokół mówią że jestem otyła to co jest faktem???

Autor: Ula

Ula — Thu, 23 Nov 2017 21:31:10 +0000

Super, uwielbiam Cię słuchać, same konkrety, dzielisz się w skrócie ogromną wiedzą zawartą w wielu wielu książkach. Słucham w samochodzie podczas podroży do pracy, ale nie tylko. A tu na blogu znalazłam jeszcze tekst pisany tego co mówisz, a taki na mnie bardziej oddziaływuje. Pozdrawiam ciepło

Autor: Katarzyna

Katarzyna — Tue, 17 Oct 2017 05:55:55 +0000

Świetny artykuł. Dziękuję,
Pytanie tylko odnośnie książki wspomnianej we wstępie. Gdzie można ją dostać? Ceny na allegro używanych to jakiś istny kosmos! ;-D

Autor: Kasia

Kasia — Tue, 10 Oct 2017 07:45:04 +0000

Dzień dobry 🙂
Dziękuję za materiał. Pamiętam z wejścia w dorosłe życie wizytę u psychologa, w której rozmowa streszczała się do tego o czym Pani mówiła – jaki jest problem? – jestem beznadziejna bo …. Co w takich sytuacjach mówili pani rodzice? – jesteś beznadziejna. Co pani robi w swoim obecnym życiu? widzi pani, że to co pani robi, a to co przedstawiła pani na początku jako problem zupełnie nie pasuje do siebie – oni to po prostu pani wmówili. Pamiętam jak w mózgu zaczęły mi się „przestawiać klapki” – zdumiewające fizyczne odczucie jakby jakieś bąbelki pękały (nie wiem co na to fizjolodzy mózgu). Wyszłam jako zupełnie inna osoba, nie pamiętając tej osoby, która weszła. I tu się kończy szczęśliwa opowieść, gdyż w idealistycznej młodości rzeczywistość własnego postępowania nie chciała się dopasować do bardzo silnych ideałów (i to tak gwałtownie uwolnionych). I tak, mozolnie, przez wiele lat, zbudowałam już swoje własne więzienie. I już dawno mam jego świadomość, ale nie potrafię z niego wyjść … Nie pomagają dobre fakty z przeszłości bo bardziej pamiętam upokorzenia. Nie potrafię sobie siebie wyobrazić w lepszej postaci … bo znam siebie tylko tak jak (źle) pamiętam …
Jest taki dowcip, jak pijany wpadł na słup ogłoszeniowy i zaczął chodzić w kółko obmacując „ściany”, aż w końcu zaczął krzyczeć „ratunku! zamurowali mnie!” – mnie ten dowcip nie śmieszy 😉
Pozdrawiam cieplutko i serdecznie 🙂
Czekam na następny poniedziałek 🙂
Kasia

Autor: K.

K. — Mon, 09 Oct 2017 20:23:11 +0000

Like!